نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۲۸ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای عشق رخت برده مرا خواب از چشم

سودای تواَم گشاده خوناب از چشم

هرچند که یاقوت درخشان باشد

با رنگ رخت ببرده‌ای آب از چشم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از تاثیر عمیق عشق بر خود صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق باعث شده خواب از چشمانش برود و در دلش درد و غم شکل بگیرد. همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر یاقوتی درخشان وجود داشته باشد، زیبایی معشوقش باعث شده که اشک و آب از چشمانش بریزد. به طور کلی، شعر احساس شدید عاشقانه و رنج ناشی از دوری معشوق را به تصویر می‌کشد.