شمارهٔ ۲۹۸ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گویا شاعر از شدت غم و درد دل خود، اشک می‌ریزد و احساساتی عمیق و ناشی از عشق و longing به محبوبش را بیان می‌کند. او در تلاش است تا بگوید که چگونه این درد و اشک مانند جویی از چشمش سرازیر می‌شود و به خاطر عشقش به دوستش، تمام این غم را تحمل می‌کند.