نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۲ جهان ملک خاتون

جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای داده مرا به عشق سرگردانی

تا چند ز ما به عشوه سر گردانی

سرگردان شد دلم به سر، گردان شد

تا از چه گرفت این همه سرگردانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساسی از سرگردانی و عشق است. گوینده از اینکه عشق او را در حال سرگردانی و سردرگمی قرار داده، صحبت می‌کند. دل او نیز به همین علت دچار آشفتگی و تردید شده و به دنبال دلیل این سرگردانی است. به طور کلی، احساسات عاشقانه و اثرات آن بر روح و روان فرد در این شعر مورد تأکید قرار گرفته است.