شمارهٔ ۳۴۳ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنج ناشی از جدایی و فراق سخن می‌گوید. او به معشوق خود می‌گوید که هر چند به او ناله و فریاد کند و شکایتش را بیان کند، تأثیری ندارد. عمر او در غم فراق سپری شده و آرزو دارد که یک لحظه شاد و خوشی را تجربه کند.