شمارهٔ ۳۴۴ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا چند دلم را به غمی رام کنی
در سلسله زلف تو در دام کنی
در چین سر زلف تو گوش امید
تا چند چو روزه‌دار بر شام کنی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ابراز احساسات عمیق و ناکامی در عشق می‌پردازد. شاعر از غم و سختی‌های خود در رابطه با معشوق صحبت می‌کند و اشاره می‌کند که تا کی باید در جستجوی امید در زلف‌های او باشد. او مانند روزه‌داری که در انتظار افطار است، تشدید انتظار و ناامیدی‌اش را ابراز می‌کند.