شمارهٔ ۳۹ جهان ملک خاتون

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به زیبایی و جذابیت زلف محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که از شبی که در دلش عشق او است، صبحش هم شبی دیگر به حساب می‌آید. او اشتیاقی به لب‌های محبوبش دارد، اما هنوز خام و ناپخته است. همچنین، از بی‌توجهی چشم محبوب به او و تأثیر منفی این بی‌توجهی بر او در دنیای پر سر و صدا و بدنامی سخن می‌گوید.