شمارهٔ ۴۱ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بیچاره دلم که بود از عشق تو مست
در شَست سر زلف تو بودش پابست
چشمت به خطا در او نگاهی می‌کرد
زان روی به ابروان شوخت پیوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، دل شاعر به شدت از عشق معشوق مست و سرگشته است. او به زلف‌های معشوق وابسته است و چشم او به طور نادرست به دل شاعر نگاهی کرده است. این دلربایی باعث می‌شود که زیبایی معشوق با ابروانش ارتباطی نزدیک پیدا کند.