شمارهٔ ۴۷ جهان ملک خاتون
جهان ملک خاتون / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
خالی به میان ابروان دارد دوست
کان را دلم از میان جان دارد دوست
گوید که تو را دوست ز دل می‌دارم
از دل نه که ما را به زبان دارد دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به عشق و محبت عمیق خود اشاره می‌کند. او می‌گوید که عشق دوستش همچون خالی در ابروانش، جایی خاص دارد و این محبت از عمق دلش برمی‌آید. دوستش به او می‌گوید که او را دوست دارد، اما شاعر تأکید می‌کند که این عشق تنها زبانی نیست و از دل آغاز می‌شود. به‌عبارت دیگر، این عشق واقعی و عمیق‌تر از کلمات است.