شمارهٔ ۱۲۶ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چطور عشق او می‌تواند زندگی را آسان‌تر کند. او تشبیهی از گل و سرو به کار می‌برد و می‌گوید که جمال معشوق نیازی به تلاش ندارد، زیرا خود به طرف باغ می‌آید. شاعر از معشوق می‌خواهد که به وضعیت نگران‌کننده‌اش کمک کند و اگر این کار را نکند، جهان به هم خواهد ریخت. او آرزو دارد که شبانی با معشوقش پنهانی بگذراند، ولی می‌داند که خورشید هرگز نمی‌تواند پنهان بماند. در نهایت، شاعر از معشوق می‌خواهد که زیبایی‌هایش را نشان دهد تا نشاط و شادی در جمع دوستان به وجود آید.