شمارهٔ ۱۵۳ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوق خود سخن می‌گوید. او معشوق را به لعل (سنگ قیمتی) تشبیه کرده و اشاره می‌کند که وجود او باعث حیات و خلق جهان است. دهان معشوق را به زیبایی گل سوسن توصیف می‌کند و می‌گوید که زیبایی او فراتر از کلمات است. به طور کلی، شاعر به ستایش معشوق و تأثیری که بر آفرینش دارد، می‌پردازد.