شمارهٔ ۱۹ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و درد درونی خود صحبت می‌کند. او بیان می‌کند که دل عاشق و سوخته‌اش به زندگی دیگری تعلق دارد و از دنیای خود بسیار دلخور است. شاعر به زیبایی لاله‌ها و دردهای ناشی از عشق اشاره می‌کند و از طبیب می‌خواهد که به درمان او پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که در عشق تنها درد را می‌بیند و هر جا که می‌نگرد، نشانه‌ای از عشق و زخم‌های دلش را می‌یابد. همچنین به زیبایی معشوقه‌اش و تاثیر آن بر آفتاب و دیگر زیبایی‌ها اشاره می‌کند، و در نهایت به لطافت لب‌های او که جان او را زنده کرده است، تاکید می‌کند.