نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱۹ جلال عضد

جلال عضد / غزلیّات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مکن وز مهربانان رو مگردان

مرا آشفته چون گیسو مگردان

گره در چین پیشانی میفکن

شکن در گوشه ابرو مگردان

ز تاریکی مکن روز مرا شب

به باریکی مرا چون مو مگردان

مرا از جمله عالم روی در تست

تو از من رو به دیگر سو مگردان

از آن چوگان که داری بر سر دوش

ازین سانم به سر چون گو مگردان

جگر خون است و چشمت تا کی آخر

چنین بیمار را بدخو مگردان

مرا در جست و جوی خود ازین سان

بسان باد در هر کو مگردان

جلال ار صادقی در عشق بازی

ز پیش تیرباران رو مگردان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که به او توجه بیشتری داشته باشد و او را رنجیده خاطر نکند. او می‌گوید که نباید نسبت به او بی‌توجه باشد و از او دوری کند. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که چهره معشوقه‌اش برای او مهم است و نباید او را آشفته و غمگین کند. همچنین، او می‌خواهد که معشوقه‌اش در عشق صادق باشد و به احساساتش احترام بگذارد. این شعر نشان‌دهنده‌ی عواطف عمیق و نگران شاعر نسبت به رابطه‌اش با معشوقه‌اش است.