شمارهٔ ۲۲۸ جلال عضد
جلال عضد / غزلیّات / وزن: مفعول مفاعلن مفاعیلن (هزج مسدس اخرب مقبوض)
ای بت سرو قد سیمین تن
وی گل نوبهار و سرو چمن
چون دهی حسن خویش را تزیین
نکته ای گوش کن لطیف از من
طرّه را سر ببُر بگردانش
در میانش میان پنج افکن
جمع کن طرّه پریشان را
بر سر طرّه خال عنبرزن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت یک معشوق با قد و قامت بلند و لطیف می‌پردازد. شاعر از معشوق می‌خواهد که برای زیباتر شدن خود، موهایش را به شیوه‌ای خاص بیاراید. او به تزیین موها و ایجاد ظاهری جذاب اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که موهایش را مرتب کرده و لکه‌ای زیبا (خال) بر روی آن قرار دهد تا بیشتر خود را به نمایش بگذارد. این زیبایی و تزیین به نوعی نماد عشق و زیبایی در شعر است.