شمارهٔ ۲۶۷ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود می‌گوید که با او با محبت رفتار کند و از تندی و خشم پرهیز کند. او از حالتی ناامیدکننده و عدم توجه معشوقش گلایه دارد و می‌پرسد که چرا در این شرایط او را ترک کرده است. شاعر با اشاره به اثر محبت و دوستی بر دل و جان، از معشوق می‌خواهد که به او توجه بیشتری نشان دهد و از عشقش دور نشود. در نهایت، او یادآور می‌شود که اگر معشوق واقعاً دوستش داشته باشد، باید برای او آماده باشد تا جانش را در این راه فدای او کند.