شمارهٔ ۸۱ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به بیان حسرت و دلتنگی خود از معشوق می‌پردازد. او از آتش عشق و درد فراق می‌گوید و به زیبایی‌های معشوق اشاره دارد که حاصلی برای دردمندان جز خاری ندارد. شاعر آرزوی وصال را دارد و می‌خواهد ببیند که آیا بختش روزی به او روی می‌آورد یا نه. او از شادی و حالتی که از چشم‌های معشوقش می‌گیرد سخن می‌گوید و نگران است که اگر معشوق خون عاشق را بریزد، چه بر سر او خواهد آمد. در نهایت، شاعر به پوچی وجود و حقیقت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید اگر انسان به وصال نرسد، چه غمی دارد. عشق او را به جایی می‌برد که حتی در بی‌قراری هم زیبایی و جلالی نهفته است.