شمارهٔ ۳۶ جلال عضد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و جذابیت لب‌های معشوقه است. شاعر می‌گوید تا وقتی لب‌های سرخ و خوش رنگ او می‌خندند، هیچ چیز جز شراب (باده) همدم آن لب‌ها نیست. دندان‌های زیبا نیز نشان از لطف لب‌ها دارند و بسیاری گوهرها به دندان‌های لب لعل او حسرت می‌برند. به طور کلی، این شعر به مهر و زیبایی معشوق و تأثیر آن بر شاعر پرداخته است.