نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۷ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

باز عشقم کار بلبل میکند

بسکه او بر شاخ غلغل میکند

دیده نرگس نمی خسبد مگر

انتظار وعده گل میکند

جلوه خواهد کرد گل بر شاخ ازان

باغ ترتیب تجمل میکند

کرد پر لؤلؤ دهان لاله ابر

راستی باید، تفضل میکند

سر بپیش افکنده نرگس چونکسی

کو بکاری در تأمل میکند

نی ز روی صبر عاشق گشت دل

عشقبازی بر توکل میکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و انتظار است. شاعر به زیبایی‌های عشق و تاثیر آن بر طبیعت اشاره می‌کند. بلبل به خاطر عشقش بر شاخه درخت غزل‌خوانی می‌کند و چشم نرگس (نماد زیبایی و انتظار) نمی‌خوابد مگر اینکه وعده‌ای از گل را انتظار داشته باشد. گل نیز به زودی در باغی زیبا تجلی خواهد کرد. لاله با لب‌های گرانبهایی مانند مروارید، زیبایی خود را به نمایش می‌گذارد و نرگس، با سر به پایین انداخته، در حال تفکر و تأمل است. نهایتاً، بیان شده که دل عاشق به عشق و انتظار توکل می‌کند.