شمارهٔ ۱۱۲ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
ایدوست خط مشگین بر روی آب منویس
بر روی خط نوشتن نبود صواب منویس
صبر از دلی چه خواهی کز هجر تو خرابست
دانی که شرط نبود خط بر خراب منویس
هر قصه که آنرا بر خون دل نویسم
آنرا بخوان که شاید آنرا جواب منویس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به احساسات عاشقانه و درد ناشی از هجران می‌پردازد. شاعر به دوستش می‌گوید که بر روی آب خط مشگینی بنویسد، زیرا نوشتن بر روی خط، کار درستی نیست. او از صبر و تحمل دلش می‌گوید که به خاطر دوری محبوبش ویران شده است. در پایان، او به قصه‌ای اشاره می‌کند که با خون دلش نوشته و از دوستش می‌خواهد که آن را بخواند و شاید جوابی برای او بنویسد.