شمارهٔ ۱۱۵ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و دردهایی است که از آن ناشی می‌شود. شاعر از رنج‌های ناشی از عشق سخن می‌گوید و اینکه چگونه از طرف دشمنان و حتی دوستانش لطمه دیده است. او به قناعت خود در زندگی عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که حتی در خواب نیز خیال معشوق او را آزار می‌دهد. سپس به انتقاد از خود می‌پردازد که چرا با وجود این دردها هنوز در خواب خود را به راحتی می‌بیند. در نهایت، شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که ممکن است چشمانش از غم به خون بنشیند، زیرا از این عشق چیزی نصیبش نشده است.