شمارهٔ ۱۲۵ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک شاعر عاشقانه است و به احساسات و دردهای عشق اشاره دارد. شاعر در آن به حالتی از ناامیدی و عذاب اشاره می‌کند که به خاطر عشق دچار رنج و آسیب شده است. او می‌گوید که به خاطر این عشق، خود را به خطر انداخته و آبرویش را به باد داده است. همچنین بیان می‌کند که از ناله و فریاد نیز فایده‌ای نمی‌بیند، و در این شرایط از محبوبش می‌خواهد به او آسیب نرساند. او همچنین به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و این که توجه به او باعث آزارش شده است. در نهایت، او به لاف‌زنی و بداخلاقی‌هایی که بر اثر این عشق ایجاد شده نیز اشاره می‌کند.