شمارهٔ ۱۲۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره یادگیری و جستجوی عواطف و احساسات است. شاعر می‌گوید که برای یادگیری وفا و محبت، باید از محبوبش بیاموزد یا از جفاهای او درس بگیرد. او می‌خواهد پرده‌ها را کنار بزند تا دیگران نیز زیبایی‌های معنوی را بیاموزند. شاعر در تلاش است تا با به اشتراک گذاشتن تجربه‌ها و احساساتش، دیگران را به درک عمیق‌تری از عشق و وفا برساند. در نهایت، او به گفتگویی با محبوبش می‌پردازد و از او می‌خواهد تا طرق یادگیری این مفاهیم را بیاموزد.