شمارهٔ ۱۶۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از درد دل و شکسته‌دل بودن خود صحبت می‌کند و سوالاتی از محبوب خود می‌پرسد. او به عدم درمان دردش اشاره می‌کند و می‌گوید اگر شاید روزی بی‌نصیب بود، باید او را مقصر دانست. شاعر از عشقش می‌گوید که اگر چه بر اثر آن، دلش آزار دیده، ولی باز هم به حضور محبوبش نیاز دارد. به نوعی، او انتقاد می‌کند که چرا زیبایی‌ها و عشق‌ها در زندگی، گاه به مرگ عاشقان منجر می‌شود. در نهایت، او خواسته‌اش از حقیقت را نشان می‌دهد و از غم و اندوه دلش سخن می‌گوید.