شمارهٔ ۱۷۰ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی سنگدلی و بی‌رحمی است که شاعری به معشوقه‌اش می‌گوید. او از معشوقه‌اش می‌خواهد که به دل‌های شاد و سوخته رحم کند و در دل کسی که عاشقش است، خیال کشتن نداشته باشد. شاعر به او یادآوری می‌کند که اگرچه ممکن است دوست داشته باشد که طرف مقابل را آزار دهد، اما در واقع این کار تنها باعث درد و رنج بیشتر می‌شود. او همچنین به گذشته و عهدی که داشتند اشاره می‌کند و خواستار تغییر رفتار معشوقه‌اش می‌شود.