شمارهٔ ۲۷ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مسدس مخبون محذوف)
دل وصالت بشکیبائی یافت
روز وصل از شب تنهائی یافت
وه که چشمت چو بلا عشوه گریست
خاصه جائی که تماشائی یافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به عشق و وصل معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که دلش با وصال معشوق آرامش یافته و روز وصال را از شب تنهایی خود پیدا کرده است. همچنین به زیبایی چشم معشوق اشاره می‌کند که مانند بلای عاشقانه‌ای است و در جایی خاص، جذابیت بیشتری دارد.