شمارهٔ ۳۲ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
رخ خوب تو چشم عقل دردوخت
مرا از جمله خوبان دیده بردوخت
بیک ناوک سر زلف دوتایت
روان و جان و دل در یکدگردوخت
کمان ابروی تو تیر مژگان
چنانم زد که پیکان در جگر دوخت
همه درد سرم زانست کاین عشق
کلاه ما نه بر مقدار سر دوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و جذابیت محبوب است که بر دل و جان شاعر تأثیر عمیقی گذاشته است. شاعر به توصیف چشمان محبوب و زلفش می‌پردازد که او را مجذوب کرده و به درد عشق دچار شده است. تیر مژگان محبوب او را به شدت آزار می‌دهد و این عشق برای او سنگین و غیرقابل تحمل است. در نهایت، از دشواری و عمق عشقش شکایت دارد.