نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۱ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از آه دلم قمر بسوزد

وز نور رخت نظر بسوزد

در عالم عشق مرغ جانرا

اندر طلب تو پر بسوزد

از شرم تو چون کمر ببندی

جوزا بدرد کمر بسوزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و شدت احساسات سخن می‌گوید. شاعر از دلی پر از آه و غم یاد می‌کند که به خاطر عدم حضور معشوق می‌سوزد. همچنین اشاره به مرغ جان دارد که در جستجوی محبوبش می‌سوزد. در نهایت، با ذکر شرم معشوق و تأثیری که بر دل و جان شاعر می‌گذارد، نشان‌دهندهٔ تعهد و شوق عمیق او به معشوق است.