نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

جورها کآن شوخ دلبر می‌کند

از دلم هر لحظه سر بر می‌کند

هر زمانی عشوه دیگر دهد

وین دل سرگشته باور می‌کند

با مه اندر حسن پهلو می‌زند

جور با گردون برابر می‌کند

جان ز دستش در رکاب آورد پای

دل ز جورش خاک بر سر می‌کند

من به رغم دشمنان گویم همی

یارم اکنون جور کمتر می‌کند

ور نه آنچ او می‌کند با عاشقان

والله ار در روم کافر می‌کند

ای دل این چندین شکایت شرط نیست

جور گیر، آخر نه دلبر می‌کند؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به زیبایی و شیطنت معشوقه‌اش اشاره می‌کند که هر بار با عشوه و ناز جدیدی دل او را به دست می‌آورد. او از اثرات جاذبه معشوق می‌گوید و بیان می‌کند که دلش هر بار به رغم فراز و نشیب‌هایی که تجربه می‌کند، به او وابسته‌تر می‌شود. همچنین اشاره می‌کند که معشوق گاهی جور و بی‌رحمی می‌کند اما در عین حال می‌گوید که این موضوع برای او عادی شده و در نهایت احساس می‌کند که این رفتار نباید باعث شکایت او شود.