شمارهٔ ۷۳ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان عشق و آرزوی عمیق شاعر اشاره دارد. شاعر می‌گوید افرادی که به زیبایی و محبت می‌نگرند، حاضر هستند جان خود را فدای آن کنند. عشق برای آنان مهم‌تر از زندگی است و در این مسیر، بی‌تاب و مشتاق هستند. همچنین اشاره می‌کند که چشم‌هایش از دیدن زیبایی معشوق سیراب نشده و همچنان نیاز به نگاه و محبت او دارد. در انتها، با کنایه به بی‌تابی و شدت احساسات، می‌گوید حتی اگر چشم‌هاش از اشک پر شوند، این درد و احساس را نیز به همراه دارند.