شمارهٔ ۸۰ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره غم و فراق معشوق است. شاعر از درد جدایی رنج می‌برد و به یاد معشوقش همیشه مشغول است. او به زیبایی‌های دلبندش اشاره کرده و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند او را شاد کند یا یادش را فراموش کند. این غم و نرگس مست معشوقش آنچنان اثرگذار است که تمام تلاش‌هایش برای آرامش و خوشی بی‌نتیجه مانده است. شاعر به سنگدلی معشوق و وعده‌هایش اشاره می‌کند که همیشه در خواب و بیداری فکرش را مشغول کرده‌اند. در نهایت، او می‌گوید که جز خود او، هیچ چیز دیگری نمی‌تواند روی او تاثیر بگذارد.