شمارهٔ ۸۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف زیبایی‌ها و شادی‌های بهار و نوروز می‌پردازد. شاعر از فرارسیدن بهار و رویش گل‌ها و خوشبویی طبیعت صحبت می‌کند و شادی دل‌ها در این فصل را یادآوری می‌کند. او به زیبایی محفل و دلبرانی که هر کسی به دنبالش است اشاره می‌کند. هم چنین، بلبل‌ها در شب‌ها غزلی عاشقانه سر می‌دهند که بازتابی از عشق و شوق زندگی است. در پایان، شاعر نام شاه را ذکر می‌کند که به عنوان منبع خوشبختی و سعادت در جهان محسوب می‌شود.