شمارهٔ ۹۷ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره دل شیدا و بزرگ غم عشق است. شاعر به تکرار احساسات و دردهای عشقی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که دلش بار دیگر در چنگال عشق گرفتار می‌شود. او از خداوند می‌خواهد که راهی برای رهایی از این غم پیدا کند، اما تهدید می‌کند که زلف محبوب او همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هیچ‌کس نمی‌تواند از درد عشق او آگاه شود، زیرا این غم به طور عمومی بر همه سایه افکنده است.