شمارهٔ ۱۰ جمال‌الدین عبدالرزاق
جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
بس رنگ که نقاش ازل می آمیخت
تا بر زبر چشم تو خالی انگیخت
گویی که دل سوخته ام فرصت یافت
وز زلف تو در حمایت چشم گریخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت چشمان معشوق می‌پردازد. نقاشی که رنگ‌ها را برای خلق این زیبایی به کار می‌برد، ازلی و جاودانه است. دل شاعر که سوخته و دلتنگ است، از محبت معشوق دور می‌شود و به زلف او پناه می‌برد. احساساتی همچون عشق و فراق و زیبایی در این ابیات به خوبی منتقل شده است.