شمارهٔ ۱۵ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این موضوع اشاره دارد که اگر قرار است انسان از دیگران شرم کند، باید عیب‌های آنها را زیر زمین نگه دارد و درباره‌شان صحبت نکند. همچنین، اگر بخواهد به طور واقعی نیک و بد را نشان دهد، باید مانند آینه باشد و بی‌پرده حقیقت را بازتاب دهد. در نهایت، نویسنده به این نکته اشاره می‌کند که در این مسیر، باید روحی آهنین و استوار داشت.