شمارهٔ ۱۸ جمال‌الدین عبدالرزاق

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و زیبایی حرف می‌زند که دلش برای وصال محبوبش به تپش آمده و فدای جذابیت او شده است. اما در زمان‌های ناخوشی، جانش به آرامش شب‌های خوشی پناه می‌برد و از آنجا رخت می‌بندد. به طور کلی، احساسات عاشقانه و تضاد میان خوشی و ناخوشی در این ابیات نمایش داده شده است.