شمارهٔ ۱۲۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شعر درباره‌ی عشق و دلبستگی است. شاعر می‌گوید که محبوبش از دیدش رفته، اما یاد و خاطره‌اش همچنان با اوست. هرچند محبوب در دنیا غایب است، اما در معنی و احساس همیشه حاضر است. عاشق تنها دوست را در دلش می‌بیند و در پیش اهل معرفت، این حقیقت کاملاً روشن است. در کنار دوست، نگاه به جوانب دیگر اشتباه است و بهتر است دل را در کنار محبوب آرام کنیم، چرا که او دائماً ناظر بر ماست. شاعر می‌گوید جز عشق هیچ چیز در خاطرش خوشایند نیست و در عشق، تحمل و شکرگزاری را یاد گرفته است. همچنین او اشاره به افسانه‌گویی و قدرت کلام شاعرانه دارد که قادر به انتقال احساسات عمیق است.