شمارهٔ ۱۳۴ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از دوری و فراق محبوبش سخن می‌گوید و به توصیف احساساتش می‌پردازد. او می‌نویسد که فاصله او تا محبوبش بسیار زیاد است و دلش از نازکی و ضعف، آسیب‌پذیر است. شاعر به ملامت‌هایی که از هر سو به او می‌شود اشاره می‌کند و می‌گوید که هر جا می‌رود، انگار با سنگ‌های سخت روبروست. در ادامه، او بر سختی‌های عشق و این که چگونه نمی‌تواند از غم محبوبش رهایی یابد، تأکید می‌کند. همچنین به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که حسن او به قدری بی‌نظیر است که آینه نمی‌تواند آن را به درستی نشان دهد. نهایتاً، شاعر به یکرنگی عشق در مقایسه با دو رنگی‌هایی که دیگران ممکن است داشته باشند، تأکید می‌کند.