نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۳۹ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

یار خطی که بر عذار نوشت

یولج اللیل فی النهار نوشت

والضحی را که واضحش رخ اوست

سورة اللیل بر کنار نوشت

به خط سبز وصف خط رخش

سبزه بر طرف لاله زار نوشت

لب او پر شکر به مشک و گلاب

مرهم سینه فگار نوشت

بر بیاض رخم محرر اشک

قصه درد انتظار نوشت

قصد شهرت نبود جامی را

کین همه نظم آبدار نوشت

بهر احباب بر صحیفه دهر

نکته ای چند یادگار نوشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوقش را توصیف می‌کند. او به خطی اشاره می‌کند که بر روی چهره او نوشته شده و شب را با روز تلفیق کرده است. همچنین به وضوح و زیبایی معشوقش در مقایسه با سوره شب می‌پردازد. شاعر از خط سبز و زیبایی چهره او یاد می‌کند و لبانش را به شیرینی و عطر بهشت تشبیه می‌کند. همچنین، درد و انتظارش را در اشک‌هایش بیان می‌کند و می‌گوید که این نظم و شعر برای شهرت نیست، بلکه یادگاری برای دوستانش بر روی ورق زندگی نوشته شده است.