شمارهٔ ۲۶۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف اوج احساسات و تجارب عارفانه می‌پردازد. صدای چنگ و عود به عنوان نماد موسیقی و عشق الهی معرفی می‌شود که می‌تواند روح را به وجد آورد. «انت حسبی، انت کافی» یعنی تو کافی هستی و خدایی. در ادامه، شاعر به تأثیر عشق و هنر بر وجود انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق، وجود را به رقص درمی‌آورد و عارف را در دریای شهود غرق می‌کند. همچنین، زیبایی‌های عشق در صورت‌های مختلفی خود را نشان می‌دهد و می‌تواند دل‌های زاهدان را نیز از خود بی‌خود کند. در نهایت عشق و جنون به هم مرتبط می‌شوند و صوفیان را به تجلیات زیبایی و حقیقت می‌کشاند.