شمارهٔ ۲۹۱ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلم میل یکی سرو سهی کرد
که در وصفش عبارت کوتهی کرد
اگر چه بی رهی کردن ز حد برد
بحمدالله که تنها با رهی کرد
دل من زان دهان رو در عدم داشت
چو جان دانست عزم همرهی کرد
صراحی با وجود لعلش از می
دلی پر داشت از ساغر تهی کرد
حریم آستانش دید زاهد
هوای خلد کرد و ابلهی کرد
دلم خوش بود با بیماری خویش
ازان سیب ذقن میل بهی کرد
به صحرای عدم زد خیمه جامی
چو سودای بتان خرگهی کرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر کشش و میل دل به سوی معشوقی زیبا و دلربا است. شاعر از عشق و آسانی راهیابی به معشوق سخن می‌گوید و از احساس رضایت خود از این عشق با وجود مشکلات و دوری‌ها خبر می‌دهد. او به زیبایی‌های گلابی و می‌پردازد و نشان می‌دهد که حتی در سختی‌ها و مشکلات، این عشق و اشتیاق می‌تواند آرامش و خوشحالی به همراه داشته باشد. در انتها، شاعر تمایل به دنیای ابدی و غیرمادی را نیز ابراز می‌کند.