نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۰۴ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

جان از آن لب‌ها حکایت می‌کند

طوطی از شکر روایت می‌کند

هرکه می‌گوید حدیث سلسبیل

زان لب نوشین کنایت می‌کند

از رقیبان می‌کند پهلو تهی

جانب ما را رعایت می‌کند

چشم شوخش می‌کشد تیغ جفا

لعل جان‌بخشش حمایت می‌کند

دور ازان لب جان یکی نالان نی است

«بشنو از نی چون حکایت می‌کند»

زان لب همچون شکر مانده جدا

«از جدایی‌ها شکایت می‌کند»

قتل جامی را چه حاجت زخم تیغ

غمزه‌ای او را کفایت می‌کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و تأثیر کلمات و نغمه‌های عشق است. لب‌ها و طوطی به شکر و زیبایی اشاره دارند و می‌گویند که هر کسی درباره حیات و زندگی شیرین داستان‌هایی بازگو می‌کند. شاعر به عشق و جدایی اشاره می‌کند و می‌گوید که دل‌تنگی از جدایی مانند نی ناله می‌زند. همچنین بیان می‌کند که غمزه‌های عشق و زیبایی کافی است تا فرد را تحت تأثیر قرار دهد و نیازی به آسیب‌های دیگر نیست. در کل، شعر به نکات عاشقانه و احساسات عمیق انسانی می‌پردازد.