شمارهٔ ۳۱۹ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هر آه جگرسوز که از سینه برآید

دودی ست کزو بوی کباب جگر آید

نزدیک به مردن رسم از بس که طپد دل

چون شکل تو از دور مرا در نظر آید

من بنده روی تو که هر بار که بینم

در چشم من از بار دگر خوب تر آید

از خون جگر رهگذر دیده ببندم

زان روزنه گر غیر خیال تو درآید

بگذر به سرم عمر کسی تا فکنم سر

در پای تو زان پیش که عمرم به سر آید

پیوسته دعای تو کنم چون کنم این ست

کاری که به دست من درویش برآید

جز ناله مکن کار دگر جامی ازین پس

باشد که ز صد ناله یکی کارگر آید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار بیانگر احساسات عمیق عاشقانه شاعر است. او از درد و رنج ناشی از عشق سخن می‌گوید و آن را با جملاتی استعاری وصف می‌کند. هر آه او از دل، شبیه دودی است که بوی کباب جگر را به ذهن می‌آورد؛ یعنی حاکی از غم و اندوهی عمیق است. او همچنین به زیبایی محبوبش اشاره می‌کند که هر بار که او را می‌بیند، برایش جذاب‌تر و زیباتر به نظر می‌آید. در نهایت، شاعر به دعا کردن برای محبوبش اشاره می‌کند و اینکه تنها ناله کردن را مفید می‌داند، زیرا شاید از میان این ناله‌ها، یک دعا به اجابت برسد.