نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۷ جامی

جامی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

تا تو را شکلی بدینسان ساختند

بهر مردم آفت جان ساختند

قدسیان تصویر قدت خواستند

شاخ طوبی را خرامان ساختند

ز ابر رحمت قطره های لطف ریخت

گرد کردند آن زنخدان ساختند

تیر مژگانت ز جان چون نگذرد

کش ز نوک غمزه پیکان ساختند

بهر غلطیدن به خاک پای توست

در اشکم را که غلطان ساختند

هر کجا جولان کنان راندی سمند

عاشقان را دیده میدان ساختند

خواست جامی کز بتان بندد نظر

آن دو رخ بازش پشیمان ساختند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره کرده و می‌گوید که خالقان، این زیبایی را برای آزار و دل‌زده کردن مردم به وجود آوردند. معشوق به قدسیان الهام‌بخش بوده و زیبایی‌اش را در شاخ طوبی تجلی داده‌اند. او به لطافت چهره و مژگان معشوق نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق به معشوق باعث می‌شود تا عاشقان تحت تأثیر و جذبه‌اش قرار گیرند. در پایان نیز شاعر از زیبایی دو رخ معشوق سخن می‌گوید که دیدن آن‌ها کسانی را به پشیمانی و تفکر وا می‌دارد.