نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۳۳ جامی

جامی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز رشک قدت ای سرو سمنبر

به صد پاره دلی دارد صنوبر

به باغ خلد اگر شاخ گلی هست

تو آن شاخ گلی ای شوخ دلبر

نهال حسنی و ما چشم داریم

که آریمت به آب دیده در بر

مرا کشتی و تکبیری نگفتی

چه سنگین دل کسی الله اکبر

کنایت زان لب آمد پیش عارف

شراب سلسبیل و آب کوثر

نخواهد رفتن پروانه را شمع

ازان در بزم خود می سوزدش پر

خوش است از یاد تو پیوسته جامی

ولی اکنون به دیدار تو خوشتر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و به زیبایی‌اش نسبت به دیگران می‌بالد. شاعر به توصیف معشوق می‌پردازد و او را شاخ گل و سرشار از حس و لطافت می‌داند. احساسات عمیق و اشتیاق شاعر برای ملاقات با معشوق به خوبی بیان شده است. در این شعر، عشق و زیبایی در کنار تجربه و خاطرات شیرین از عشق گنجانده شده و به نوعی گویای اهمیت دیدار و وصال محبوب است.