شمارهٔ ۴۹۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و آرزوی خود می‌گوید که دوست دارد به معشوق خود نزدیک شود، اما از عواقب این نزدیکی می‌ترسد. او به زیبایی و نازکی معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که دیدن او باعث بی‌هوشی‌اش می‌شود. شاعر به آلام درون خود اشاره دارد و از نسیم (صبا) می‌خواهد که پیام او را به معشوق برساند تا آتش درونش را روشن کند. در نهایت، او امیدوار است که معشوق رحم کند و به او التیام بخشد. این شعر به خوبی حس معقدی و عشق دردناک را به تصویر می‌کشد.