شمارهٔ ۵۱۸ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی‌های محبوبش می‌پردازد و می‌گوید که وصف آن زیبایی‌ها چنان عظیم است که حتی یک بیت شعر نمی‌تواند حق مطلب را ادا کند. او اشاره می‌کند که عشق، منفعتی بیشتر از علم خشک و بی‌روح دارد. شاعر به نفی خود می‌پردازد و می‌گوید که برای او زیبایی محبوبش همه چیز است و وجود او به نوعی تجلی عشق است. همچنین، شاعر به شور و شوقی که در میکده وجود دارد، اشاره می‌کند و از جمعیت خواهان معنی بیشتری از این واژه‌ها و عواطف در هم‌نشینی است.