شمارهٔ ۵۸۶ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و عشق خود به معشوق سخن می‌گوید. او از لعل لب معشوق یاد می‌کند و بیان می‌کند که با وجود دشواری‌ها، سرانجام به کام دل رسیده است. شاعر همچنین از زیبایی معشوقش که همچون ماه و سرو است، می‌گوید و به تاثیر عمیق عشق بر دل و جان اشاره می‌کند. او عشق را بدون آغاز و پایان می‌داند و در آخر، با کنایه‌ای به سگ معشوقش، آرزو می‌کند که ای کاش آن سگ نیز نامی از عشق او بر زبان داشته باشد.