شمارهٔ ۶۳۹ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق اندوه و جدایی شاعر است. او از دوری محبوب و تاثیرات آن بر خود می‌نالد و می‌گوید که زندگی‌اش در هجران معشوق به حیرت و درد کشیده شده است. شاعر در عین حال به زخمی بودن دلش اشاره می‌کند و از عدم توانایی در تسکین دردهایش گله‌مند است. او از احوال نابسامان خود سخن می‌گوید که خانه‌اش به ویرانی و گریان مبدل شده و خود را مانند سگی گدایی می‌بیند که در جستجوی محبت و غذایی است. در نهایت، او از کسی می‌خواهد که او را فراموش نکند و از دردسرهایش بکاهد.