شمارهٔ ۶۵۰ جامی
جامی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن (هزج مثمن اخرب)
هر جا که کنم خانه همخانه تو را یابم
هرگز نروم جایی کانجا نه تو را یابم
گر خواب کنم شب‌ها ور خانه روم تنها
در خواب تو را بینم در خانه تو را یابم
در بزم قدح نوشان در چشم وفا کوشان
معشوقه تو را دانم جانانه تو را یابم
در صحبت هر جمعی کافروخته شد شمعی
گرد سر او گردان، پروانه تو را یابم
گر جانب میخانه آیم پی پیمانه
در دستِ می‌آشامان پیمانه تو را یابم
از سر بکشم خرقه در بحر شوم غرقه
در هر صدفی پنهان دردانه تو را یابم
از خود بگسل جامی می‌زن درِ گمنامی
کاندر تتق وحدت بیگانه تو را یابم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و وابستگی عمیق شاعر به معشوقش است. شاعر می‌گوید که هر جا برود، در خواب یا بیداری، در جمع یا تنهایی، همواره نشانه‌ای از معشوقش را می‌یابد. حتی در میخانه و در میان نوشیدنی‌ها، یاد معشوق او را رها نمی‌کند. شاعر احساس می‌کند که عشق او به معشوقش به گونه‌ای است که در هر جایی، چه در زندگی روزمره و چه در لحظات خاص، متصل به اوست و از این ارتباط عمیق گسستنی نیست. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که حتی اگر از خود جدا شود، باز هم در اعماق وجودش عشق معشوق را احساس می‌کند.