شمارهٔ ۷۳۱ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وصف زیبایی‌های بهار و عید می‌پردازد و فضایی شاداب و خوش را به تصویر می‌کشد. او از مطرب خوش‌صدا و ساقی زیبایی یاد می‌کند که شراب رنگین را در جام می‌ریزد. شاعر از دوست خود می‌خواهد به می‌نوشی و از لذت زندگی بهره‌مند شود، چرا که در این فصل خوشی و سرزندگی، پرهیز از می برای او امکان‌پذیر نیست. او به همدردی با دیگران که از بدی‌ها رنج می‌برند، اشاره می‌کند و خود از نیکان دچار آسیب شده است. در پایان، شعر به بزم شاه اشاره دارد و برگزاری جشن و شور و شادی را بازتاب می‌دهد.