شمارهٔ ۷۵۷ جامی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به صوفی که مشغول خرید و فروش در صومعه است، می‌گوید که باید برای شادابی و جوانی گذشته‌اش تلافی کند و از شراب عشق نوش جان کند. او بیان می‌کند که گرچه موی او سفید شده، اما باید این را با می گلگون بپوشاند. شاعر به رسوایی‌اش در جامعه اشاره می‌کند و از پارسایان می‌خواهد که از ریاست و صحبت با او دوری کنند. او همچنین به جوانان توصیه می‌کند که بجای فضل و کمال‌های ظاهری، عشق را که حقیقی‌تر و ارزشمندتر است، بیاموزند. شاعر در پایان تأکید می‌کند که معانی عمیق در عشق وجود دارد و جام شراب عشق را از پیر مغان طلب می‌کند.